Περσέας .

Ο Περσέας ήταν γιος του Δία και της Δανάης, κόρης του Ακρίσιου, βασιλιά του Άργους. Ο Ακρίσιος την είχε ονομάσει σε ανάμνηση του προγόνου του, Δαναού, κι ας προτιμούσε να έχει γιο και όχι κόρη. Πήγε λοιπόν να ρωτήσει το μαντείο. Και το μαντείο του απάντησε πως θ' αποκτούσε γιο η κόρη του. Ο Ακρίσιος χάρηκε πολύ που τ' άκουσε μα τότε, το μαντείο πρόσθεσε πως εκείνος ο γιος της Δανάης θα τον σκότωνε.

Τη χαρά του Ακρίσιου διαδέχτηκε ψυχρολουσία και λογάριασε χρέος του να εμποδίσει την προφητεία να βγει αληθινή. Έχτισε μια υπόγεια κάμαρα με τοίχους ντυμένους με μπρούντζινες πλάκες. Και μέσα εκεί έκλεισε τη Δανάη. Ωστόσο εκείνο που έπρεπε να γίνει έγινε. Η Δανάη δεν έμεινε για μεγάλο διάστημα στη φυλακή της ολομόναχη. Την είχε δει ο Δίας και την είχε αγαπήσει. Μεταμορφώθηκε λοιπόν σε χρυσή βροχή, χώθηκε μέσα από τις αχνές χαραμάδες της φυλακής και πήγε κοντά στην κόρη. Ύστερα από λίγο διάστημα η Δανάη απόκτησε γιο.

Περσέας - Βελλερεφόντης - Ηρακλής - Θησέας

Οπωσδήποτε, από τον κατάλογο των διαφόρων βασιλικών οίκων που αναφέρα­με, φαίνεται, όπως είπαμε και προηγουμέ­νως, ότι όλοι οι ιδρυτές αυτών των οίκων ήταν ή αυτόχθονες ή γιοι θεών. Και όχι μόνο οι ιδρυτές, αλλά και πολλοί απόγο­νοι των βασιλικών αυτών οίκων, ήταν παι­διά θεών. Ο Περσέας ανήκε στη βασιλική γενιά του Αργούς Ακρισίου. 

Ο Ηρακλής, που ανήκε στην ίδια γενιά, γεννήθηκε από το Δία και την Αλκμήνη, κόρη του Ηλεκτρύωνα, και γυναίκα του Αμφιτρύωνα, του εγγονού του Περσέα. Ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης, δίδυμα α­δέλφια, ανήκαν και οι δύο στη βασιλική γενιά της Λακωνίας, ήταν παιδιά του Δία, και ονομάζονταν κατεξοχήν Διόσκουροι. Ο Πελίας και ο Μηλέας, δίδυμα αδέλφια επίσης, ανήκαν στη βασιλική γενιά της Ιωλκού στη Θεσσαλία, και ήταν παιδιά του Ποσειδώνα. Ο Θεσσαλός Αιθαλίδης ήταν γιος του Ερμή, όπως γιοι του Ερμή ήταν και οι Θεσσαλοί Εύρυπος και Εχίων. Γιος του θεού Άρη ήταν ο Βοιωτός Ιάλμενος. Γιος του Απόλλωνα, ο Ίδμωνας από το 'Αργος. Γιος του Ποσειδώνα, ο Ναυπλίας, επίσης από το Αργός. 

Γενεαλογίες

Ενώ, όμως σύμφωνα με το μύθο του Έλληνα, οι γιοι και οι απόγονοι του βασί­λευσαν σ' ολόκληρη την Ελλάδα, κάθε Ελ­ληνική περιοχή είχε τις δικές της παραδό­σεις σχετικά με τους βασιλιάδες της. Και πολλοί από τους βασιλικούς αυτούς οί­κους, δεν έχουν καμία σχέση με τον οίκο του Έλληνα, ενώ, όπως φαίνεται, οι γενε­αλογίες κάποιων από αυτούς κυκλοφο­ρούσαν στην Ελλάδα, πριν τη γενεαλογία του γενάρχη του Ελληνικού έθνους.

Φημισμένος ήταν ο πρώτος βασιλιάς του Αργούς, ο Ίναχος, ο γιος του τιτάνα Ωκεανού και της τιτανίδας Τηθύος. Στη Λακωνία ο Λέλεγας που ήταν αυτόχθο­νος. 

Στην Αρκαδία ο Πελασγός, που άλλοι τον έλεγαν αυτόχθονα και άλλοι γιο του Δία. 

Στην Αττική ο Ερεχθέας, αυτόχθο­νος. 

Στην Αίγινα ο Αιακός, ο γιος του Δία.  

Στην Κρήτη, ο Μίνωας και ο Ραδάμανθος, παιδιά του Δία.

Προμηθέας

Στη Γένεση, η γυναίκα θεωρείται σαν η πρώτη αιτία των πόνων και των θλίψεων, από τα οποία είναι γεμάτη η ανθρώπινη ζωή. Βρίσκουμε ακόμα στη διήγηση αυτή την παράδοση σχετικά με τον κατακλυσμό, που αναφέ­ρουν όλα τα αρχαία έθνη :  Ινδοί, Κινέζοι, Χαλδαίοι, ακόμα και αυτοί οι Νοτιοαμερικανοί .

Έχουμε τέλος, τις θαυμάσιες περι­πτώσεις του Προμηθέα, οι οποίες, σύμ­φωνα με την αρχική τους εξήγηση, σήμαι­ναν απλά ότι κανείς δεν μπορεί να παλαίψει ατιμώρητα, με την παντοδύναμη θέλη­ση του θεού.

Γενεαλογία των Ελλήνων .

Από το Δευκαλίωνα και την Πυρρά, ε­κτός από τον Έλληνα, γεννήθηκε κι άλλος γιος, ο Αμφικτύωνας, που ήταν ιδρυτής και προστάτης του αμφικτυονικού συνε­δρίου, δηλαδή μιας πολιτικής και θρη­σκευτικής συνέλευσης των ελληνικών φυ­λών. Γεννήθηκε και μια κόρη, η Πρωτογένεια, μητέρα του Αιθλίου, ο οποίος λα­τρευόταν σαν προστάτης των αγώνων και των πανηγυρικών εκδηλώσεων του Eλλη­νικού έθνους.

Η Πανδώρα - Ο Κατακλυσμός και ο Προμηθέας .

Ο Ιαπετός, ένας απ' τους έξι Τιτάνες, και η «λυμένη, κόρη του Ωκεανού, που κι αυτός ήταν Τιτάνας, γέννησαν τέσσερις γιους: τον Άτλαντα, το Μενοίτιο, τον Προ­μηθέα και τον Επιμηθέα. Από αυτούς, ο Προμηθέας ήταν ο πιο έξυπνος, ο πιο τολ­μηρός και ο πιο προνοητικός. Αφού βοή­θησε να πάρει ο Δίας την εξουσία του κό­σμου, ανέλαβε την προστασία του ανθρώ­πινου γένους, και άλλες φορές το ευερ­γέτησε, άλλες φορές του προκάλεσε πολ­λές συμφορές.